بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت دویست و پانزده :
خودم هم نفهمیدم چه‌طور اون همه سردی توی صدام جمع شد.
چند ثانیه از تموم شدن حرفم نگذشته بود که آراد از جاش پرید.
با حرص پنهان و عصبانیت آشکاری گفت: گفتم که حالش خوب نیست، تازه از بیمارستان مرخص شده چرت و پرت میگه.
جناب سرهنگ که هنور هم مات و مبهوت بود، با طمأنینه گفت: اما این قضیه هنوز حل نشده...
میون حرفش پرید و گفت: حل شده، فقط نمی‌خواید باور کنید...
با نگاهی که بهم انداخت لر
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۹۴۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
سارا
9اون موقع هم خیلی عصبی بود دیوانه شده بود چون دلش شکسته بود خودش اول گفت خیانت نکن بهم اما رها بهش نگفت اما اینکه هر دوشون به یه اندازه گناه دارن شکی نیست حتی رها بیشتر اما واقعا آراد ام گناه داره خیلی
۵ سال پیشهلیا
13باورم نمیشه... چطوری دلش اومد اون حرف هارو بزنه؟... به معنای واقعی کلمه روحش رو نابود کرد!... 🌸🌺👌
۵ سال پیشسارا
17چه جوری میگین آراد گناه ندارع واقعا؟ به خدا دل آدم کباب میشه براش واقعا رها رو دوست داشت آدمکش بود مغروربداخلاق خودخواه بود اما رها رو دوست داشت حتی از مهرو همه چی میخواست بگذره اون موقع که اذیت میکرد
۵ سال پیشبرگزیده?
12دلم خون شدددد😭 بدبخت آراد
۵ سال پیشرویا
18اخیییی🥺🥺🥺🥺
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
..
8واییئییی دیگه واقعا رها خیلی تند رفت دلم برا آراد سوخت