پارت دویست و چهارده :

آینه کوچیک دستیم و روی زمین‌ گذاشتم.
نفس عمیقی کشیدم تا به خودم مسلط شم و اعتماد به نفسم رو دوباره به دست بیارم اما بیشتر شبیه یه آه جان‌سوز بود.
احساس می‌کردم دیگه هیچی نیست.
نه امید و انگیزه‌ای برای ادامه و نه شانسی برای آینده!
لبخند بی‌معنی‌ای زدم و سرم رو تا جایی که می‌تونستم بالا گرفتم.
من همینم، خالی و تهی از همه چیز!
الان دیگه بیشتر شبیه خودمم چون چیزی برای از

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۹۴۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • Asma

    5

    آ باریکلا رها خوب اومدی 👌 آراد خان بدونه لال نیستی ک هی بکوبه تو سرت🤫😌 نویسنده دست مریزاد 👏👏👏

    ۵ سال پیش
  • ستاره

    8

    پشمام آقا رها چه خفن قهوه ای میکنه🤣😂😂😂

    ۵ سال پیش
  • هلیا

    7

    دلم برای آراد میسوزه...:/ بعد این همه بیرحمی و تنهایی و بی احساسی به یکی دل بست که اونم این جوری شد:/😐😕

    ۵ سال پیش
  • هلیا

    10

    عجب... :/ آخرش رو خیلی باحال گفت😂 افرین بهت نویسنده👌👏🌺

    ۵ سال پیش
  • ؟

    6

    واکنش اراد چی میتونه باشع؟ ولی رها خوب کرد

    ۵ سال پیش
  • رهایی

    9

    آخ آفرین رها دلم خنک شد

    ۵ سال پیش
  • /♧

    15

    😐دلم خنک شد چیه رو داده به اراد پروش کرده از اون موقه دور دور ای بود حالا نوبت دخترس 😒بزنی عقیم شهههه هاااا پسره پرو

    ۵ سال پیش
  • فائزه

    14

    افرین خوشم اومد از کار رها👍👍

    ۵ سال پیش
  • آرام

    18

    اییوولل رها با همین فرمون برو جلو

    ۵ سال پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️