پارت چهل و دوم :
چیزی تا شب یلدا نمانده بود و آسمان با بارش اولین برف به استقبال زمستان می‌رفت. دانه‌های ریز و درشت برف چون کودکانی بازیگوش میان وزش باد این سو و آن سو می‌دویدند و بر زمین می‌نشستند.
نیهان روی تختش دراز کشیده بود و استراحت می‌کرد. صدای زنگ خانه بلند شد و لحظه‌ای طول نکشید که صدای سیاوش به گوش رسید:
- طوبی جان... آقاحامد با خانومش و ستاره‌جان اومدن.
نیهان با شنیدن صدای پدرش نیم
لطفا صبر کنید...
ریحون
0خوب شد که برزو هنو تو زندانه