بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت دویست و ششم :
با همون بغض دردناک که قصد شکستش رو نداشتم و صدای ضعیفی گفتم: اون به من آسیب نزد؟
- اون هیچ‌کس رو به اندازهٔ تو دوست نداشت.
دستم و روی قلبم مشت کردم و با ناراحتی زمزمه کردم: چه‌طور ممکنه همه‌اش از بین رفته باشه؟
- تقصیر خودته...
- من حق ندارم اشتباه کنم؟ چه‌طور من اون و برای همه چیز می‌بخشیدم اما اون به‌خاطر یه کار این همه بلاها رو سر من آورد؟
سر بلند کرد و نگاه نافذش رو بهم
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۸ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۹۵۴ روز پیش تقدیم شما شده است.
رزا
6چقدر من این رمان رو دوست دارم
۵ سال پیشFatemeh
16لنتی چ حس قشنگی بود اون موقع ک بغلش کرد بعد از اون همه تنهایی و غم:) حالا چقد رها حسرت میخورع ک نتونست واسه آخرین بار مادرشو ببینه بعدشم ک بچشو ازش میگیرن، وای اصن آدم روانی میشع!:/ خدا بهش صبر بدع...
۵ سال پیشAri
9ولی اون جا که آراد از بغلش بیرون اومد بسی بد بید🤧
۵ سال پیش/♧
11نمیدونم نویسنده نظر هارو میخونه یا نه ولی چطور میشه این رمان رو خریداری کرد خسته شدم از بس هر روز منتظر موندم
۵ سال پیش/♧
8مامانش مرده!!!! 😂😐خدا فردا رو برسون هعی زندگانی کی تا فردا منتظر میمونه اخه هعیییی دق کردیم
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
...
8من رو رمان کراش زدم بابا چرا پارتا رو دیر میزارید ادم تو خماری میمونه😭