بی محابا به قلم فاطمه عبدالله زاده
پارت دویست و یک :
عمه ایزابل قاشق لبریز از شربت رو به سمتم گرفت، با حرص لب‌هام و روی هم فشردم و روم و به اونطرف برگردوندم.
با لحن حرصی‌ای گفت: چه مرگت شده؟ بگیر بخور دستم خشک شد.
با لجبازی از روی تخت بلند شدم و دست‌هام و توی سینه‌م قفل کردم.
با دیدن کارهام عصبانیتش کمتر شد و جاش رو به چشم غره داد.
پلک‌هاش رو با آرامشی روی هم فشار داد و در حالی که تلاش می‌کردم ولوم صداش رو پایین نگه داره، گف
مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۱۹۵۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
سارا
6رها زده به سرش فکر کنم آراد همینه که بعد از بچه رها رو ول کرده و نوشته باید بره دعا بکنه والا
۵ سال پیش/♧
18😂لامصب عجب عشق اتشینی موج میزنه بینشون
۵ سال پیشجومونگ
13رهارا دوست می دارم قد یه خَروار، وار، وار😌💦
۵ سال پیشSahar
13اوه اوه 😱فقط در عجبم رها رو چرا بعد از به دنیا اومدن بچه نمی کشه
۵ سال پیشYasi
20اخ دورشون بگردم حتی تو این شرایط سخت خنده ب لبمون میارن 🥺🤣
۵ سال پیش
لطفا صبر کنید...
هستی
13فقط اونجا اراد گفت میخوری یا جرت بدم رها گفت مگه ندادی؟ 🤣🤣