خان دایی به قلم آرزو هاشم آبادی
پارت صد و چهارده :
به قدری جلو آمده و فاصله را به حداقل رسانده بود که هرم نفس های گرمش را به روی پوست یخ زده ام حس میکردم.
قفسه ی سینه ام از هیجان و ترس بالا و پایین میشد اما نگاه ماتم به تکان خوردن لب هایش بود.
آن هم درست در چند سانتی صورتم ...
- وقتی قراره سر مهریه دادن سرکار خانم تموم گلخونه های شهرو زیر پا بذارم پس باید قبلش یه خیری از این تن و بدن به ما برسه یا نه؟! مهریه مفتی میخوای ؟! ه
لطفا صبر کنید...

ماهرخ
0خدا قوت رمان زیبایی هست . فقط یه سوال خان دایی چند سالشه عکسی ازس نیست جهت تجسم 😊