آنتوریوم به قلم اقلیما نائینی
پارت پنجاه و هفتم :
از ماشین کوهیار که پیاده شد، با لبخند دستی برای او تکان داد. کمی دیر کرده بود و میدانست احتمالا وقتی به خانه برود بحث مفصلی با مریم خواهد داشت اما ارزشش را داشت، ارزش ثانیه به ثانیهاش را برای او داشت.
به آرامی کلید را درون قفل چرخاند و کفشهایش را همانجا درآورد. ابتدا سرش را داخل فرو کرد تا اوضاع را بسنجد. خانه ساکت بود و تنها چراغ آشپزخانه نور بیرمقش را تا این سوی راهرو کشانده بو
لطفا صبر کنید...

سهیل۳۰
0اما شاید باران آدم شناس خوبی باشه