هلگورد به قلم آرزو مهاجر
پارت صد و شصت و یک :
وقتی نقاشی میکشیدم منو از آینه میدید. از همینجا فهمید صورت هلگورد رو کشیدم.»
از شدت خشم روی تخت نشست و موهایش را به چنگ کشید. دوبار نفس عمیق کشید. «نه، نباید تمرکزم رو از دست بدم. پلههارا پایین رفت و به آشپزخانه رسید. یک لیوان آب برای خودش ریخت و خورد. دوباره به اتاقش برگشت. این بار که برگشت، در بالکن را باز کرد تا برود و هوا بخورد که کفِ سنگی بالکن یک کارت آس دل افتاده بود
لطفا صبر کنید...
