پارت بیست و سوم :
آوا مقابل درِ شیشهای اتاق مدیریت ایستاد؛ دری که بخش پایینیاش با چوب تیره کار شده بود.
گلوش رو کمی صاف کرد و دستی به مانتوی مشکیرنگش کشید.
یه نگاه کوتاه به تصویر محوش توی شیشه انداخت و بعد از اینکه مطمئن شد ظاهرش مرتبه، چند تقهی کوتاه به در زد.
_ بفرمایید.
با شنیدن صدای مرد، دستگیره رو پایین کشید و وارد شد.
اولین چیزی که توجهش رو جلب کرد، تفاوت عجیب این اتاق با
لطفا صبر کنید...

زهــرا
0یلدا؟؟(پیامم چون نمیومد مجبور شدم این چرت و پرتای تو پرانتزو بنویسم)