پارت هفتاد و دوم :

در راه ده بودیم و من فقط به امید دیدن مادرم و محبوبه می رفتم، و نه حتی پدری که یک بار به خانه دخترش نرفته تا ببیند مرده است یا زنده.
وارد ده می شویم مثل همیشه تذکر های بابک و هشدار هایش شروع می شود.
- جلو زبونت و بگیر تو جمع، حرف های مثلا عاقلانه ات و بزار برا خودت.
با اخم نگاهش می کنم.
- یه دفعه بیا جای منم حرف بزن.
خشمگین دست دور فرمان قفل می کند.
- کاری نکن قیچی کنم زبونت رو.

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • 𝐏𝐚𝐧𝐢𝐳 𝐀𝐡𝐦𝐚𝐝𝐢

    0

    عالی بود ✨💞

    ۳ روز پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️