خان دایی به قلم آرزو هاشم آبادی
پارت صد و دوازده :
با خباثت به سمت او برگشتم و خیره به چشمان عصبی اش که دلش میخواست سر به تنم نباشد ابرو بالا انداختم:
- چیه خب؟! من که همون اول گفتم هیچی نمیخوام! اما حاج آقا میگن باید یه چیزی باشه این وسط...
- همون سکه خوبه!
نگاهم از شیطنت برق زد و لب هایم را با لجبازی جلو دادم:
- نه! من به جای سکه ؛ به همون اندازه ای که گفتم از شما گل رز مشکی میخوام!
دندان هایش را با حرص و عصباÙ
لطفا صبر کنید...

هناسه
1انشاالله همچین برا این دختر جلز و ولز کنی که خودت هم از این حرف امروزت شرمنده بشی و روزی هزار بار بگی غلط کردم گفتم. مغرور بی تربیت.ای کاش افراد مثل شما یاد میگرفتن حتی ی معتاد تو خیابون و جوب آب هم شخصیت خودش رو داره و نباید باحرف هامون بهشون توهین کنیم