پارت هشتاد و دوم :
پدر اما با عصبانیت گفت:
_ آدمی که زحمت کشیده چی داره؟ من پرسیدم ماشین داره؟ گفتن نداره. زندگی داره؟ هیچی... سرمایه داره؟ هیچی... تو داری از چی دفاع می کنی؟
پلک بستم:
_ از آدمی دفاع می کنم که هنوز اول راهه.
دنده را عوض کرد و با حرص بیشتری پا روی گاز فشرد:
_ نمی فهمی آیدا...این عشق و عاشقی چشم و گوش تو رو بسته که حاضر نیستی واقعیت های زندگی رو ببینی.
عقب رفتم و با Ù
لطفا صبر کنید...
