پارت هشتاد و یک :
_ پاشو بریم.
من هم متقابلا از جا برخاستم تا هرچه زودتر به هتل برگردم.
تمام مسیر تا رسیدن به مقصد ،هیچ کدام حرفی از یاس و نا امیدی نزدیم.
وقتی مقابل هتل رسیدیم، رو به رویم ایستاد.دستم را گرفت و برای آخرین بار فشرد و گفت:
_ حیف که نمی تونم بغلت کنم . به جون خودت قسم که دارم از دوریت جون می دم.
صورتم از شرمی دخترانه داغ شد.
نگاه خجالت زده ام را پایین انداختم.
_ ایÙ
لطفا صبر کنید...
