وارثان تیامات به قلم فاطمه غفوری
پارت صد و یک :
***
هفتاد و پنج
اگر چشمانم لیزر داشتند مطمئناً تا الان سوراخ سوراخ و محو شده بود.
از وقتی که سوار مک لارن مشکی رنگی شدم نگاهم یک ثانیه هم از این پاکت جدا نشده بود.
فردا شب به یک مهمانی در عمارت دعوت شده بودم و میزبان من دوک سایه‌ها بود! این جملات عیناً پشت کاغذ نوشته شده بودند و حتی یک لحظه هم فکرم از چشمان تیره رنگش جدا نمی‌شدند.
نوع نگاهش جوری سرد بود که همیشه تا مدت
لطفا صبر کنید...
