پشت این سکوت به قلم فاطمه مهدیان
پارت شصت و هفتم :
چند لحظه در سکوت به منظره‌ی بیرون خیره ماندم. هنوز ذهنم درگیر حرف‌هایی بود که الینا درباره‌ی گذشته‌ی رادوین گفته بود. نمی‌توانستم به‌راحتی آنچه را شنیده بودم با تصویر که از او در ذهنم داشتم کنار هم قرار بدهم. رادوین برای من همان پسربچه‌ای بود که در کوچه‌های روستا همراهش بزرگ شده بودم؛ همان که با شیطنت‌های کودکانه‌اش روزهای زیادی را برایم خاطره‌انگیز کرده بود. حتی بعد از گذشت آن
لطفا صبر کنید...
