گلباش به قلم سمیه نوروزی
پارت دویست و سوم :
هنوز صدای نفس مردها، سرفه‌ای از گوشه‌ی سلول و قدم‌هایی را که پشت در رفت‌وآمد می‌کردند، می‌شنیدم که پلک‌هایم روی هم افتاد و دیگر نتوانستم بازشان کنم.
***
درد از پشت چشم‌هایم شروع می‌شد و تا عمق جمجمه‌ام می‌رسید. صداهایی نامفهوم و کش‌دار در سرم می‌پیچیدند. صداهایی که نزدیک و دور می‌شدند، در هم می‌رفتند و هیچ‌کدام معنایی پیدا نمی‌کردند. نمی‌دانستم چند نفر آن
لطفا صبر کنید...
..م
1حتمایه دلیلی داره اینارو نبردن اردوگاه اسرا،اگه احساس دین می کردی آزادشون می کردی دروغگو،چرا از ابوظاهر حساب می بره ؟😠🤔🙏🏻