مصلوب سراب به قلم فاطمه هاشمی
پارت چهل و ششم :
مثل بچهای که از مادرش جداش میکنن گرفته و بغ کرده زل زده بود بهم.
- باید برم.
- میدونم اما نمیخوام بری.
با اینکه کفش پاشنه بلند پام بود باز هم قدم ازش کوتاهتر بود، خودم رو بالا کشیدم و گونهش رو بوسیدم.
- منم نمیتونم دل بکنم اما فردا دوباره همرو میبینیم.
نگاهش روی لبهام بود، چشمهاش رو بست و دستهاش رو برد لای موهای نسبتا بلندش، پوف بلندی کشید و در رو باز کرد.

لطفا صبر کنید...

حمیرا خالدی
0خیلی عالی بود فاطمه جانم خسته نباشی ❤️😍