ماه زخمی به قلم روژان کاردان
پارت صد و چهل و نهم :
نمی‌خواستم توی ذوق پندار بزنم. لبخند کمرنگی روی لبم نشاندم و نگاهش کردم. دلم نمی‌خواست امیدی که توی چشم‌هاش نشسته بود، با چند کلمه از بین ببرم.
با لحنی آروم گفتم:
«برگشتم، اما نه برای چیزی که تو فکر می‌کنی. برگشتم تا رابطه‌مون رو از نو بسازیم، البته نه به همون شکل قبل. این بار با شرط و شروط، با مرزهایی که باید رعایت بشن و موانعی که قبل از هر تصمیمی باید از سر راهمون برداشته بشن. بر
لطفا صبر کنید...
