پشت این سکوت به قلم فاطمه مهدیان
پارت شصت و پنجم :
خبرهایی که الینا از وضعیت سارا داده بود، هنوز مثل باری سنگین روی شانه‌هایم مانده بود. نمی‌توانستم تصویر او را که کف کوچه خونین افتاده بوداز ذهنم بیرون کنم؛ به‌خصوص وقتی احتمال فلج شدنش را به یاد می‌آوردم. فکرش به‌تنهایی برای به‌هم‌ریختن تمام وجودم کافی بود.
اخوان همچنان با نگرانی نگاهم می‌کرد. الینا که متوجه تلاشم برای برخاستن شده بود، نزدیک‌تر آمد و دستش را به سمتم دراز کرد و
لطفا صبر کنید...
