راند آخر به قلم عارفه کشیر
پارت هفتاد و یک :
مامان نمیفهمید...
نمیفهمید که ماندن در آن خانه، برای من چیزی جز شکنجه نبود. باید میرفتیم؛ باید فاصله میگرفتیم تا دیگر چشمم به شاهرخ نیفتد، صدایش را نشنوم و مجبور نباشم زیر سنگینی نگاههای ترسناک و رفتارهای غیرقابلپیشبینیاش دوام بیاورم.
با کلافگی دستهایم را از هم باز کردم و گفتم:
- مامان، من این حرفها حالیم نمیشه! من که نمیگم دیگه پامون رو اینجا نذاریم... چرا بÛ
مطالعهی این پارت کمتر از ۱۱ دقیقه زمان میبرد.
این پارت دیروز تقدیم شما شده است.

عارفه کشیر | نویسنده رمان
باس محکم تر میزد
۸ ساعت پیشیگانه
0اخ اخ دلم خنک شد محکم تر میزدی ماهور ،کامبیز کثیف با اون سارای کثیف تر از خودش😠😠
۱۹ ساعت پیشالناز
0اوفف شاهرخی که باید الان اینجا می بود و یقه کامبیزو میچسبید نیستش بعد زورش فقط تو خونه به ماهی میرسه
۲۱ ساعت پیشصدف
0ای ول ماهور👍 کاش کامبیزوسارا باهم برن ب درک دوتا عوضی لنگه ی،هم
دیروزJester
0قدم بعدی اینه که گوشیشو برداری و بدویی تو آموزشگاه
دیروزJester
0شاهرخ بی مزه 😒
دیروز
لطفا صبر کنید...

Jester
1نباباا خوشم اومد ، ماهورم از این کارا بلده