پارت هفتاد و هشتم :
در تمام مسیر برگشت، هیچ کدام هیچ حرفی نزدیم.صدای موتور ماشین و گاهی صدای عبور خودرو ها از کنارمان تنها چیزی بود که سکوت سنگین کابین ماشین را می شکست.
مادر به شیشه خیره مانده بود و انگشت هایش را با نهایت بیحوصلگی در هم گره زده بود.
پدر در سکوتی کامل، با اخم های درهم،هر دو دستش را روی فرمان گذاشته بود.
من اما در خود فرو رفته بودم.
حرف هایی که از زبان مردم شنیدیم هزاران ب
لطفا صبر کنید...
