پارت هفتاد و پنجم :
طرز گفتارش به دلم ننشست اما سعی کردم این دلخوری را نادیده بگیرم:
_ نگران نباش، بزار وقتش برسه،خودم راضیش می کنم.
سکوت کرد و بعد آهسته گفت:
_باشه،عیب نداره.
فقط همین...
اما همین دو کلمه هم پر از دلخوری بود.
سکوت کردم چون بعضی دلخوری ها را نمی شد با چند جمله از بین برد، باید اجازه داد تا به مرور زمان خودشان آرام شوند.
سعی کردم تا قبل از بیرون آمدن پدر از حمام، به این تم
لطفا صبر کنید...
