نقش نهان به قلم آزیتا خیری
پارت پنجاه و هشتم :
همهی تنش میلرزید. روی تخت خودش را بالا کشید و منگ و گیج به اطراف نگاه کرد. خورشید رفته بود و آسمان کمکم تاریک میشد.
قلبش تند میکوبید و نفسش هنوز جا نیامده بود. نصرت لیوان آبی مقابل دهانش گرفت و پرسید:
_خوبی؟
نگار گیج و گنگ به او نگاه کرد و با لبهای خشکیده پرسید:
_اینجا کجاست؟
_یه چیکه آب بخور... اومدیم مسافرخونه. یادت نیست؟
نگار جرعهای آب نوشید و موبایلش را از
لطفا صبر کنید...
