نقش نهان به قلم آزیتا خیری
پارت پنجاه و یک :
در محوطهی شلوغ ترمینال چشم چرخاند و بیتوجه به رخ رنگپریدهی دختر جوان ادامه داد:
_هیچ بعید نیست یهو جلومون درآن!
نگار وحشتزده دستهایش را روی گونههایش گذاشت و بیاراده به اطراف نگاه انداخت. نصرت با دست آزادش دست او را محکم گرفت. وقتی دوباره راه میافتاد، گفت:
_فعلا بریم دخترم. بعدا... بعدا وقت زیاده برای فکر کردن و غصه خوردن و ترسیدن.
نگار بغضآلود جواب داد:
_گیرØ
لطفا صبر کنید...
