سرو پناه به قلم هاجر منتظر
پارت بیست :
دستهایش را از هم باز کرده و از حال رفت. رسول و علی و تمام همراهانشان همزمان با نالههای پدر با صدای بلند ضجه میزدند و اشک میریختند. صدای گریه و شیون غریب مادر و زن برادران رؤیا بالا رفته و آه و نالهی زنان را با خود همراه کردند. مادر رؤیا در آن سو بالای خاک سرد رؤیا به صورتش کوبید و فریاد کشید:
- اِبِنتی، اِبِنِتی، ابنتی. رؤیا، عزیزتی رؤیا! إشلون خِذیِتی اُمُچ إهنَا؟ إشلون گُبُÙ
لطفا صبر کنید...
