لومیر به قلم آمنه آبدار (الهه)
پارت پانزده :
آگست سرش رو به پشتی مبل تکیه داد.
- گمشو برو ببینش.
لبخند روی لبم و احساس خوبم کنترل شدنی نبود. نباید اونطوری واضح تنفرم رو از اون پیرمرد نشون میدادم اما دست خودم نبود.
اگه یکم بیشتر توی اون فاصله و چسبیده به تنش میموندم، همونجا بالا میآوردم.
بالاخره پیرمرد با یه لبخند چندش رضایت داد از اتاق بیرون بره، در حالی که داشت تلو تلو میخورد و معلوم بود بیش از اندازه خورده و ک
لطفا صبر کنید...

زهــرا
0وواایی چرا اینجاا تمومم شدد😭