پارت پانزده :

آگست سرش رو به پشتی مبل تکیه داد.
- گمشو برو ببینش.
لبخند روی لبم و احساس خوبم کنترل شدنی نبود. نباید اون‌طوری واضح تنفرم رو از اون پیرمرد نشون می‌دادم اما دست خودم نبود.
اگه یکم بیشتر توی اون فاصله و چسبیده به تنش می‌موندم، همون‌جا بالا می‌آوردم.
بالاخره پیرمرد با یه لبخند چندش رضایت داد از اتاق بیرون بره، در حالی که داشت تلو تلو می‌خورد و معلوم بود بیش از اندازه خورده و ک

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۱۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • زهــرا

    0

    وواایی چرا اینجاا تمومم شدد😭

    ۲ هفته پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️