پارت صد و شصت و ششم :

به پناه که رسید، کودک هم داشت نگاهش می‌کرد. معلوم بود ازش چشم برنداشته است. تا متوجه شد آرش نگاهش می‌کند، چشمانش را دزدید و دست نفس را کشید: بریم تو اتاق.
نفس می‌دانست وارد اتاق شود، پناه اجازه نمی‌دهد حالا حالاها بیرون بیاید. دو دست او را گرفت و گفت:
-بعدا بازی کنیم؟
پناه سرش را بالا انداخت و لب‌هایش را برگرداند. آرش به نفس اشاره کرد و لب زد: دو دیقه برو باهاش بابا.
پردیس بلØ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • میم

    1

    پناه خیلی با نمک و دوست داشتنیه بخصوص وقتی پژمانو اذیت می کنه،اما ابدا دوست ندارم به دقیقه هم جای مامان سلی نگهش دارم😁لجبازیاش بخاطر دوری مادرشه 🥺

    ۳ روز پیش
  • الهه محمدی | نویسنده رمان

    وای عزیزم. منم خیلی دوسش دارم پناه رو. یه وقتا که نیست دلم براش تنگ می‌شه

    ۲ روز پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️