سراسیمه به قلم الهه محمدی
پارت پنجاه و هفتم :
بوی عطر و گل و ادکلن با مارکهای مختلف در سرش پیچیده بود .
احساس میکرد غریبه ترین آشنای آن جمع است .بغض ،بغض،بغض،،،،،،
وای از بغض که وفادارتراز یارش شده بود .هیچگاه در مخیله اش نمی گنجید چنان شبی سروین کنارش نباشد .همیشه فکر میکرد مجلس یکی ازآنها شود آن دوتن دیگر چون پروانه به دورش می گردند .
چه خیال باطلی بود !
دسته دسته مهمانان وارد می شدند وآرام بر تعدادشان افزون می شد .
لطفا صبر کنید...
