پارت پنجاه و سوم :
با لحنی آروم که رسما مو به تنم سیخ شد زمزمه کرد:
استفان_ تو که نمی خوایی اون یکی رومو بهت نشون بدم پرنیا... میخوایی؟
نگاهش رو از چشم هام برنداشت. انگشت‌هاش هنوز روی شونه هام بودن و از لحنش کاملاً مشخص بود که انتظار داره با شنیدن این جمله، سرم رو به نشونه‌ی تسلیم پایین بندازم و قول بدم از این به بعد دختر خوب و حرف گوش کنی باشم.
_ نه، نمی‌خوام.
لبخند محوی گوشه‌ی لبش نشست؛ ا
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۲۴ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۷ ساعت پیش تقدیم شما شده است.
ریموند
ریچر
خاویر
پرنیا
بردیا
امیلی
استفان
آدریانا
ابیگیل
مارسلو
ماتئو
لیلیان
لیلو
لنزو
آماتو
هنریک
چنور
0حق با امیلی اگه بوی لیمو نمیداد شاید هیچکدوم از این بلاها سرش نمیومد🫠
۶ ساعت پیشپونک
0درد دل ادمکی که میان جالیز ایستاده شنیدنی ست اما باورکردنی نه :)) و چه قدر این جمله پر معنی بود :]
۶ ساعت پیشگیلدا
0چه قدر دلم برای معصومیت امیلی سوخت😭😭پرنیا توی این پارت انگار رستگار شد
۶ ساعت پیشسارا
0نوشته های امیلی خیلی خیلی قشنگ بود خیلی قشنگ داری اون احساسات غم و کم اوردنو به ته رسیدنو به قلم میاری عزیز دلم❤️🫂
۶ ساعت پیششکیلا
0این پارتو دوست داشتم استفان عین ادم بود ولی خب اخرش که ماتئو وارد شد هول کردم و استرس گرفتم💀💔
۶ ساعت پیششکیلا
0فقط اونجا که گفت یه پیتزای بزرگ😂😍
۶ ساعت پیشسارا
0خوبه انگار استفان سر عقلل اومده🫤👊
۶ ساعت پیشندا
0وای خاک عالم ماتئو پیداش کرد😱😱
۶ ساعت پیشسارا
0برعکس زمانهای دیگه که استفانو لعنت کردم این پارت بهش حس خوبی داشتم
۶ ساعت پیش
لطفا صبر کنید...
چنور
0خسته نباشی عزیزم بازم گل کاشتی❤️