سجین به قلم آرزو مهاجر
پارت پنجاه و یک :
ولی خیلی خوب بلد بود اخمش را جوری درهم بکشد که آدم ذره‌ای به طوفانِ احساساتی که درونش بود، پی نبرد. با این که به خاطر ماجرای شهاب سخت از دستش عصبانی بود... اما بدبختی‌اش اینجا بود که هم خشمگین بود و هم قلبش برای او می‌تپید.
کاش راهی بود تا مطمئن شود که دخترک جاسوس نیست. شاید درحال حاضر نبود و واقعاً حافظه‌اش پاک شده بود؛ ولی اگر قبلش جاسوس بود چه؟ فقط به یاد نمی‌آورد.
دلش چ
لطفا صبر کنید...
ستاره
0ببین چقدخوبه مث آدمیزادباهم حرف می زنید وحشی بازی درنمیارید آفرین همینجورآروم پیش بریدتامابه جاهای خوب خوب برسیم 😘😅🥰😘