آتوسا به قلم آرزو مهاجر
پارت هشتاد و سوم :
آرمین خودش فهمید که حرف بدی زده است و خودش را مستحق این سیلی دانست. او به‌خاطر پارمیدا عصبانی بود و آنچه که از پارمیدا برداشت کرده بود به ناتاشا هم تعمیم داد و نفهمید چه بلغور می‌کند و نفهمید این شخصی که جلویش ایستاده است، ناتاشا بود، نه پارمیدا.
آرمین که فهمید اشتباه کرده است، اخمش را قدری باز کرد و درحالی‌که لحن پر از دردش دل سنگ را هم آب می‌کرد، گفت:
-بزن. ما که همه‌جور
لطفا صبر کنید...
