خود دیگرم به قلم آرزو شریفی
پارت هشتاد :
همه فکرم پیش کیوان بود. به قدری از خودم و هومن عصبانی بودم که میتوانستم همه دنیا را روی سر جفتمان خراب کنم.
حسابی گند زده بودم، کیوان حق داشت. حس کردم هومن از وجود کیوان خبر داشت برای همین من را بوسید.
دلم میخواست کیوان برگردد، حرف بزنیم، آرام بشود. دلم نمیخواست کیوان من را مقصر بداند. نمیخواستم فکر کند بهش خیانت کردم یا نارو زدم.
حتی یک لحظه هم نمیتوانستم نگاه کیوان را فراموØ
لطفا صبر کنید...
