خود دیگرم به قلم آرزو شریفی
پارت هفتاد و هشتم :
به ساختمانشان که رسیدم با استرس به خودم نگاهی انداختم. نفسم را حبس کردم و از ماشین پیاده شدم.
زنگ خانه را که زدم درب خانه با تاخیر چند دقیقهای باز شد. وارد ساختمان شدم و به طبقه پنجم رفتم.
پریا دم در خانه ایستاده بود و بعد از اینکه جواب سلامم را به سردی داد پرسید:
- آدرسم رو از کجا داشتی؟... از لیلا گرفتی؟
استقبال شایستهای نبود ولی خودم را از تا نینداختم
- من خیلی چیزا راج
لطفا صبر کنید...
