پارت پنجاه و هفتم :

خیره بلال های روی زغال می شوم که با دست های مهربان و بخشنده ی او قطعا خوشمزه تر می شود.
با لبخند دست زیر چانه ام زده ام و خیره او شده ام.
- به چی زل زدی دختر؟
با خنده می گویم:
- نمیشه اینقدر به من نگی دختر؟
چانه بالا می اندازد.
- نه نمیشه.
- چرا نمیشه؟
- چون اینجوری قشنگ تره.
- مگه اسم من زشته؟
با اخم نگاهم می کند.
وقتی اخم می کند دست و پایم را گم می کنم و احساس م

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۲۹ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • 𝐏𝐚𝐧𝐢𝐳 𝐀𝐡𝐦𝐚𝐝𝐢

    0

    عالی بود 🫶🏻🌸

    ۱ هفته پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️