سجین به قلم آرزو مهاجر
پارت چهل و دوم :
نه فقط معنا که جایگاه آن‌ها را، این که دور این در مشکوک، نوشته شده بودند درک نمی‌کرد.
شمع را روی دیوارهای اطراف چرخاند ولی دیگر هیچ شعری نبود.
آن شعرها عاشقانه هم که نبودند. نور شمع را زیر چهره‌های مجسمه‌های سه‌گانه گرفت.
ـ نگاه کنین. یه شعری هم اینجاست. پشت این مجسمه‌ها. بذار ببیم چی نوشته؟
« روی زیبا مرهم دل‌های خسته است و کلید درهای بسته.»
شمع را عقب کشید.
لطفا صبر کنید...
