سماح به قلم پریسا حصیری
پارت هفتاد و یک :
تیدا چانه ی لرزانش را با فشردن دندان هایش روی هم کنترل می کند و نجوا می کند:
_نمی خوام!
سلیم با مکث نگاهش را از او میگیرد و با اَبروهایی درهم پیچانده دستش را از روی درِ ماشین برداشته و نگاه خیسش را به جایی دیگر می دوزد:
_پیاده شو.
تیدا نگاهش قفل سیبگ گلوی سلیم می شود که همچو قلب می تپید و سعی داشت بغضش را قورت دهد.
با دل دل زدن های قلب بی قرارش از ماشینش پیا
لطفا صبر کنید...
