پارت صد و هفتاد و هفتم :

قلبم انقدر تند می زد که فکر می کردم همین الان همه ی اهل خانه ی مروتی صدایش را می شنوند.این توحید بود که انقدر نرم و با التماس با من حرف می زد؟او که انقدر سرد رفتار کرده بود و بعد از دو سال بی خبری و پیامهای بی جواب من، توی بهشت زهرا با من رو به رو شده بود...حالا...
نمی دانستم خوشحال باشم یا ناراحت؟ از طرفی درم نمی امد توی مجلس ختم بخندم و از طرفی دیگر با تمام وجود این پسر را می خواستم.مخصوصا Ú

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • زهرا

    0

    سلام نویسنده جان خداقوت، منتظر پارتهای جدید هستیم

    ۵ روز پیش
  • اکرم بانو

    1

    چرا تارخ همه چی تموم شد و توحید بیچاره تو غربت گیر افتاده ،بمیرم براش

    ۴ هفته پیش
  • مهشاد لسانی | نویسنده رمان

    پس چه کنم خب...شما بگو اکرم جان

    ۳ هفته پیش
  • زهراخ

    0

    توحید جان عزیزم اونجا گیرافتاده اما تارخی که بخاطرش برنامه اونور آب رو راه انداختن اینجا داره ول میچرخه

    ۴ هفته پیش
  • مهشاد لسانی | نویسنده رمان

    زهرا جان خودم

    ۳ هفته پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️