زیرگذر سرمستی به قلم مهشاد لسانی
پارت صد و هفتاد و هفتم :
قلبم انقدر تند می زد که فکر می کردم همین الان همه ی اهل خانه ی مروتی صدایش را می شنوند.این توحید بود که انقدر نرم و با التماس با من حرف می زد؟او که انقدر سرد رفتار کرده بود و بعد از دو سال بی خبری و پیامهای بی جواب من، توی بهشت زهرا با من رو به رو شده بود...حالا...
نمی دانستم خوشحال باشم یا ناراحت؟ از طرفی درم نمی امد توی مجلس ختم بخندم و از طرفی دیگر با تمام وجود این پسر را می خواستم.مخصوصا Ú
مطالعهی این پارت حدودا ۶ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۳۰ روز پیش تقدیم شما شده است.
اکرم بانو
1چرا تارخ همه چی تموم شد و توحید بیچاره تو غربت گیر افتاده ،بمیرم براش
۴ هفته پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
پس چه کنم خب...شما بگو اکرم جان
۳ هفته پیشزهراخ
0توحید جان عزیزم اونجا گیرافتاده اما تارخی که بخاطرش برنامه اونور آب رو راه انداختن اینجا داره ول میچرخه
۴ هفته پیش
مهشاد لسانی | نویسنده رمان
زهرا جان خودم
۳ هفته پیش
لطفا صبر کنید...

زهرا
0سلام نویسنده جان خداقوت، منتظر پارتهای جدید هستیم