پارت صد و شصت و دوم :

نوک دماغم تیر می‌کشد. با اشاره‌ی فیلمبردار من هم قدمی به جلو برمی‌دارم و دسته گل را از او می‌گیرم. وحید دو دستش را روی بازوهایم می‌گذارد و با جلو کشیدن سرش پیشانی‌ام را می‌بوسد. انگار سرمای آبان به آنی جای خودش را به گرمای مرداد می‌دهد. چقدر خوب است که فیلمبردار این بازی‌ها را بلد است. وگرنه که من همان اول کاری با دو قدم بلند خودم را به آغوش او پرت می‌کردم و خدا می‌داند به جای این تصا

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۳۷ روز پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • شادان

    0

    عجب داستان پر از فراز و نشیبی رو طی کردیم تا برسیم به اینجا..

    ۴ روز پیش
  • شادان

    0

    اخ قلبم ..چقد این دوتا عشقن..

    ۴ روز پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️