تو که مرده بودی به قلم محبوبه لطیفی
پارت نود و هشتم :
چند هفته از روزی که برای اولین بار وارد خانه کیان شده بودیم می‌گذشت.خانه کم‌کم داشت شبیه خانه می‌شد.نه فقط به خاطر وسایلی که خریده بودیم یا پرده‌هایی که بعد از چند بار عوض کردن نظر من بالاخره انتخاب شده بودند.
به خاطر آدم‌هایی که کم‌کم صدای خنده‌شان در آن می‌پیچید.به خاطر آوین و ترانه که هر بار می‌آمدند، نصف خانه را به هم می‌ریختند.به خاطر دودی که هنوز هم فکر می‌کرد همه‌چیز
لطفا صبر کنید...
