پارت صد و هفتاد و نهم :

پاشا برای چندثانیه یا حتی چنددقیقه به چشمانِ پرکینه‌ام خیره ماند، آن‌قدر نفرت درون مردمک‌ چشمانم بود که حد نداشت!
دوباره این من بودم که سکوت سنگینِ میانمان را شکاندم.
- زهر بدبختی‌های من تا خرخره‌ رسیده، آب از سرم گذشته... مُردن برای من یه شوخیه پاشا...
میان نطق‌هایم پرید و کلافه، موهای شلخته‌اش را بالا فرستاد.
- هی مردن مردن نکن برای من، برو سر اصل مطلب...
بهترین موقØ

مطالعه‌ی این پارت حدودا ۹ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴۰ روز پیش تقدیم شما شده است.

آخرین نظرات ارسال شده
  • فخری

    1

    چقدر پسته این بشر.نازنین جان ممنون هر چند دیر به دیر به ما سر می زنی عالی بود قلم زیبات مانا 💞 💞 💞 💞 💞 💞 💞

    ۴ هفته پیش
  • مهتاب

    4

    همچین آدمی فقط کشتنش کمه ؛ باید جنازه اش آتیش زد خاکسترش ریخت تو چاه فاضلاب . مردک لاشخور 😤😡 . مرسی نازنین جان 🌹

    ۱ ماه پیش
  • فاطمه ❤️

    3

    پاشا چقدر عوضی 😡 بعد ادعای عاشقی هم می کنه، داوین چی شد نازنین جون؟یه خبری بهمون بده 💜💜

    ۱ ماه پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️