خان دایی به قلم آرزو هاشم آبادی
پارت هفتاد و هفتم :
حس کردم به آخر خط رسیدم.اکسیژنی برای رسیدن به ریه هایم نبود اما من به جای ترسیدن از مرگ؛از این مرد میترسیدم.
از مردی که مطمئن بودم چه حرف می زدم چه نمی زدم زنده از این چهار دیواری بیرون نمیرفتم.
او مرا میان همین عتیقه و زیر خاکی ها چال می کرد.به ولله قسم که سرم را از تنم جدا می کرد.
سینه ام خرخر کرد اما نالیدم:
_و...لم کن.
به جای ول کردن گردن جلو کشید:
_د بکش عقب

لطفا صبر کنید...

هناسه
1خان دایی تو که میدونی پس چرا از روش های دیگه برا اعتراف و گفتن حقیقت استفاده نمیکنی۰ داری وجب به وجب نگاش میکنی بلوز و شلوار و .. بیشتر میخورد با این روشت میخواستی خودت رو تخلیه کنی تا اعتراف بگیری.🤣🤣