پیمان به قلم زهرا باقری
پارت هفتاد و یک :
از برگشتن به خونه ی حیدری اصلا حس خوبی نداشتم و طبیعی بود که پشت در خونه خشک بشم. همینکه من ایستادم پشت سرم ترافیک درست شد و شهاب هلم داد تا برم جلو ولی من تکون نخوردم.
- برو دیگه!
- من نمیتونم.
- یعنی چی نمیتونم؟ می‌خوای کولت کنیم؟
- نمیتونم دوباره ببینمش...
اینو که گفتم چند ثانیه سکوت برقرار شد و بعد یهو یه نفر شونه مو محکم فشار داد. طبق انتظارم حامد و ابراز علاقه های خشنش اوم
مطالعه‌ی این پارت حدودا ۵ دقیقه زمان میبرد.
این پارت ۴۵ روز پیش تقدیم شما شده است.
زهرا باقری | نویسنده رمان
یه وقتا پیش میاد که مثلاً بعضیاشون از قدیم تو یه خونه بودن، بعداً ادما اومدن خونه رو بازسازی کردن ولی اونا بازم نرفتن چون اونجا رو ملک خودشونم میدونن، برای همین کاری ندارن با طرف. تو این این رمان اینجوریه، چون نود درصد تخیل نویسنده ست، در واقعیت بعید می‌دونم پیش بیاد و اگر هم باشن اذیت می‌شه صاحب خو
۱ ماه پیش
لطفا صبر کنید...
میم
1اگه از آدما فرارین و خوششونم نمیاد پس چرا تو یه خونه با آدما زندگی می کنن،جا قحطه براشون روی زمین به این پهناوری یا مرض دارن 🤭🙏🏻