پارت هفتاد و دوم :

تصویر رنگ‌پریده‌ی سایه که با دیدن کبودی‌های صورتش اشک توی چشم‌هایش جمع شده بود، جلوی چشمش آمد. بعد هم نگاه‌های نگران او و احمدرضا. همان موقع هم به خاطر گیر افتادن در آن شرایط، با نگاهش برای پروا خط و نشان کشیده بود.
سایه یه لحظه را هم برای سوال پرسیدن از دست نمی‌داد.
_ خودت خوبی؟ پارسا چطور بود؟ دکترش چی گفت؟
نفس کلافه‌ای بیرون داد. تمام شب مجبور شده بود یک جواب را بارها و بار

مطالعه‌ی این پارت کمتر از ۴ دقیقه زمان میبرد.

این پارت ۴ ساعت پیش تقدیم شما شده است.
آخرین نظرات ارسال شده
  • شادان

    0

    دلمون شنیدن صدای پیانوی دونفره الی و پویان رو میخواد..

    ۴ ساعت پیش
  • مهتاب جهان فر | نویسنده رمان

    به به دلتون چه چیزای جذابی می‌خواد😍😁

    ۳ ساعت پیش
  • شادان

    0

    کاش الی مون زودی همه چی یادش میومد..

    ۴ ساعت پیش
کپی شد!
در حال ارسال نظر... لطفاً شکیبا باشید
ثبت نظر و امتیاز
نظرت به دیگران کمک می‌کند
شما چه امتیازی می‌دهید؟
برای ثبت امتیاز روی ستاره‌ها کلیک کنید
نام شما (اختیاری)
متن نظر (اختیاری)
۰ / ۳۰۰
خصوصی ارسال شود؟
فقط نویسنده نظر شما را می‌بیند و اینجا نمایش داده نمیشود
از اینکه نظرتان را با ما در میان می‌گذارید سپاسگزاریم 🙏

نظر شما کمی کوتاه است. چند کلمه بیشتر می‌تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند و به خوانندگان دیگر کمک کند بهتر تصمیم بگیرند. مثلاً می‌توانید بنویسید:

  • چه چیزی در داستان، شخصیت‌ها یا نثر نویسنده برایتان جذاب بود؟
  • آیا رمان توانست با شما ارتباط برقرار کند یا احساسی را برانگیزد؟
با تشکر از همکاری شما ❤️