سجین به قلم آرزو مهاجر
پارت بیست و نهم :
و فرار کرد. دل خندید و زیر لب گفت: تنها خط قرمزی که بدم میومد و کاظم نداشت و سید هم نداره، موی بلند برای پسره. که از پشت می‌بندن. وایی.
سرش را به نشانه‌ی چندش تکان داد و آهی کشید و از این بازجویی بی‌فایده به قفسه‌ها تکیه داد. چرا حالا این همه درحال فکر کردن به زندانبان خودش بود؟ چرا این همه نکته سنجی می‌کرد درباره‌اش؟ شاید چون خالی بودن ذهنش سبب شده بود هرچیزی را که می‌بیند استدلا
لطفا صبر کنید...
