مثل تو مثل هیچکس به قلم مهسا خدایی
پارت صد و سی و هشتم :
در اتاق رو آروم باز کردم و از لای در سرک کشیدم، کسی توی هال نبود. آروم به طرف در رفتم. دستگیرۀ در رو به آرومی پایین کشیدم ولی باز نشد! چندبار دستگیره رو تکون دادم و امیدوار بودم در باز بشه که صدایی از پشت سرم گفت:
-تلاشت بی‌فایده‌ست.
صدای شیدا بود. به طرفش برگشتم و نا امیدانه نگاهش کردم. دماغش رو بالا کشید و گفت:
-به نظرت اگر این در باز می‌شد من با این وضعیت تو این خراب شده می‌مون
لطفا صبر کنید...
