سجین به قلم آرزو مهاجر
پارت بیست و چهارم :
ذهنش سوراخ شده بود بس که به این سوال فکر کرد: چه طور وارد خانه‌اش شده بود؟
در همیشه قفل بود.
محافظ ها همیشه هوشیار بودند.
حتی اگر حواس آن‌ها هم پرت می‌شد، حواس سگ‌ها هرگز پرت نمی‌شد و شامه‌ی تیزشان همه چیز را جلو جلو حس می‌کرد.
چه طور از در داخل شد، که هیچکس نفهمید؟
خانه در دیگری نداشت. بالای دیوارها میله‌های شاخه‌دار و تیز نهاده بود. یک ذره دختر نینجا که نبود،
لطفا صبر کنید...
