اقیانوس چشم‌هایت به قلم زهرا مجموعی
پارت دویست و پنجاه :
تا خود صبح خیره نوشته ها می شوم و در خون خود غرق، خونی که حالا روی زمین هم ریخته شده بود.
اکنون درد رفتنش از یک طرف و دست نوشته های اعترافش یک طرف دیگر.
من میمیرم، من دیگر میمیرم.
حالا هوا روشن شده است ولی هنوز هم دنیا برایم تاریک و تاریک است.
در باز می شود و سینی بزرگی وارونه زمین می شود و هین بلند نرگس در اتاق پخش می شود.
با گریه به طرفم می آید و به سر خودش می کوبد، زبان
لطفا صبر کنید...
