اقیانوس چشم‌هایت به قلم زهرا مجموعی
پارت صد و نود و دوم :
نرگس با سر پایین می گوید:
- سردِ دخترم بیا اتاق برات ناهار آوردم.
بی حرف نگاهش می کنم.
مطمئنم کمی دیگر خیره نگاهش کنم باز هم گریه سر می دهد و التماس می کند که ببخشمش، بخاطر همین نگاه می گیرم و وارد اتاق می شوم...دوباره آن سینی پر را می بینم که در این یک ماه و نیم مقصد اصلی اش این اتاق پر از غم بود و بس.
نرگس دست دست می کند بیرون نرود ولی نگاه خشک و سرد من انگار برایش خشنود نب
لطفا صبر کنید...
