اقیانوس چشم‌هایت به قلم زهرا مجموعی
پارت صد و شصت و دوم :
متوجه نشدن منشی مرا بیشتر شگفت زده می کند،و‌قتی یک "هان" آرامی از بین لب های ژل خورده اش بیرون می آید. سعی می کنم جلوی خنده ام را بگیرم.
حسام با عصبانیت نگاهش می کند.
- فکر کنم وقتش رسیده که اخراج شید.
بیچاره زن چنان به خودش می آید که تکان سختی می خورد.
- ب..ببخشید..آقای داوودی برای بستن قرار داد می خوان تشریف بیارن و اینکه چند نفر...
حسام دستش را جلویش می گیرد.
- خی
لطفا صبر کنید...
